Oysa kendi kendime söz vermiştim. Bu sefer başka olacak demiştim. Ne talimler yapmıştım. Kendini unutma, kendini unutma, düşün, karşındakine kapılma, önce duymamış gibi yap, acelesi yok, bazı şeyler de bırak kaçsın. Hayat talimlere benzemiyor albayım. Gerçek mermiler, insanı yaralıyor.
İnsan cani de olsa ona saygı göstermeli değil mi? Çünkü efendim, insan cani olunca kendine saygısını kaybediyor, daha doğrusu kendine saygısını kaybedince cani oluyor.