A.NASIR KILIC-ŞEVKET
YİRİK :AKSEMSEDDİN'İN DOSTU
Hikâye, Fatih Sultan Mehmet'in hocası Aksemşeddin Hazretleri'nin yaşadığı Göynük kasabasında geçiyor. Bu tarihî ve mistik atmosfer, hikâyeye hem manevi hem de nostaljik bir derinlik kazandırıvor. Kasabanın dar sokaklarında sekillenen olavlar Aksemseddin'in "Dost" adını verdiği köpek etrafında gelişiyor. Ancak bu sadece bir hayvan hikâyesi deği "Dost". insanin sadakat, vefa ve güven duygularını sembolize eden bir karakter hâline geliyor.Dost, efendisine kosulsuz bir bağlılıkla hizmet ederken, çevresindekilere de merhametini gösteriyor olduğunu değerli kadar ne güvenin Zaman zaman insanların ihmalkarlığıyla, bazen de içlerindeki sevgiyle sınandığ olaylar yaşanıyor. Hikâye ilerledikçe, bu köpeğin Aksemseddin'in ve çevresindekilerin havatında nasıl derin bir iz bıraktığı yavaş yavaș ortaya çıkılıyor Kitabın sonunda ise. sadakatin sessiz ama sarsılmaz gücü vurgulanıyor. İnsanlar değisse de "sadık dostlar"ın sevgisinin ve bağlığının baki kaldığı hissediliyor Yazarlar, sade ama duygusal bir dil kullanarak hem çocukların hem de yetişkinlerin anlayabileceği bir hikâye kurgulamış. Bu yönüyle kitap sadece bir "çocuk hikâyesi" değil, aynı zamanda her yaşta okunabilecek bir manevi ve insani ders niteliği taşıyor. Zaman zaman duygusak sahnelerle okuyucunun kalbine dokunuyor; zaman zaman da insanın kendine dönüp bakmasını sağlıyor. Edebi olarak büyük iddialar taşımayan, ancak samimi, içten ve öğretici bir anlatıma sahip. özellikle sadakat vefa, emanete sahip çıkma gibi değerlerin unutulduğu günümüzde bu hikâye, temiz bir ayna gibi okurun önüne konuyor.
KİMLER OKUMALI?
1. Sadakat ve dostluk kavramlarını derinden hissetmek isteyen okurlar
2. Hayvan sevgisini ve onun insandaki yansımalarını görmek isteyenler
3. Manevi değerlere, vefa ve
Reklam
A.NASIR KILIÇ-TOFİ
Merhabalar bugün size farklı bir eser ile geldim Hikaye, Tofi adında bir Kangal köpeğin dünyayı kendi gözlerinden anlatmasıyla bașlıyor. Tofi küçük bir köyde doğmuş, kardeşleriyle birlikte saf bir yavruyken insanların zalimliğini erken yașta öğreniyor. Roman boyunca Tofi'nin gözünden hem insanların hayvanlara yaptığı acımasızlık hem de doğanın adalet duygusu işleniyor Bir yandan sahiplenilme, sadakat, aclık ve korku duygularını yașarken; diğer yandan insanların "seçici vicdanın" sorguluvor. Yani neden bir köpege merhamet edilirken bir tavuğa, ineğe edilmediğini sorgulayan güçlü bir iç ses hâkim
Tofi' nin hikayesi sadece bireysel bir yaşam öyküsü değil: aynı zamanda insan eliyle bozulmuş doğaya, çiftliklere sokaklara ve mezbahalara da uzanıyor. Tofi nin yaşadığı her sahne, bir farkındalık çağrısı gibi. Örneğin, sokakta taşlanan yavrular, kafeste yaşamaya mahkum tavuklar va da özgürlüğü elinden alınan inekler üzerinden insanlik eleştirisi yapılıyor. Bu anlatım, zaman zaman acıtan ama düşündüren bir gerçekçilikle veriliyor.
Kitapta sadakat, adalet, özgürlük, vicdan ve empati temaları cok güçlü
Tofi. bir Kangal olarak sadakati temsil etse de yazar onun ağzından önce adaleti hatırlatıyor. "Sadakatten önce adalet"' vurgusu, romanın en çarpıcı felsefi yönlerinden biri
Okur, Tofi'nin hikayesini okurken sadece bir köpeğe değil, tüm canlılara bakışını sorguluyor Yani Tofi aslında bir simge susturulan, yok sayılan her canlının sesi Yazar A. Nasır Kılıc, sade ama derinlikli bir dil kullanıyor Tofinin iç sesi ver ver bir çocuğun masumiyetiyle, yer yer bir filozofun bilinciyle harmanlanıyor. Bu da hikâyeyi hem duvgusal hem de düşünsel olarak güçlü kılıyor.
Kitap boyunca okur, öfke, hüzün ve umut arasında gidip geliyor. Fakat sonunda Tofi'nin sesi, bir manifesto
VEYSÏ FAİK ATLI-SIRTIMDA YARA DÜNYA
Merhabalar ,bugün size veni bir şiir kitabı ile geldim Vevsi Faik'in Sırtımda Yara Dünya adlı kitabı, ilk bakışta sade bir şiir toplam gibi görünse de içine girdikçe fark edilen șey, aslında çok kişisel bir iç dünya ile toplumsal sarsıntıların birbirine karıştığı bir duygu evreni olduğudur. Şiirlerde hem bireyin iç yaraları hem de dünyanın ağır yükü aynı omuzda taşınıyor gibi. Bu kitabın ruhu su:
Kendi acısını anlatırken bile baskalarının acısını unutmayan bir kalbin dizeleri. Kitap boyunca hissettiğim en belirgin şeylerden bir hüzün ile umut arasındaki ince salınım. Şair ne tamamen karanlıkta kalıyor ne de lşığa saf bir teslimiyet yaşıyor Bir denge hâli var:
•Yara var ama kabuk bağlamıs
•Acı var ama büyütmüş
• Yorgunluk var ama pes etmiş değil
Şiirlerde yalnızlık çok güçlü bir hat çiziyor. Fakat bu yalnızlık yıkıcı değil; daha çok insan olgunlaştıran bir yalnızlık. Şair, duygularını öfkeyle değil, yumusak bir kırıganlıkla ifade ediyor
Veysi Faik'in dili yalın, süssüz ama çok içten. Okurken zorlamıyor, "beni çöz" diye bağırmıyor. Şiirler kendini saklamıyor; aksine doğrudan göğüs kafesine dokunuyor Dizelerde şu tarz bir atmosfer var:
• Günlük hayatın içindeki küçük duygular
• Hafif melankoli
• Biraz yetişkinliğin bitmeyen yorgunluğu,
• Çokca insanın kendine bile itiraf edemediği şeyler. (bunlar bana kitaptan geçen șahsi duygularım.) kitabı okuduğunda sanki birinin iç defterine kimseye söyleyemediklerini yazdığı o sessiz yerlere bakmış gibi hissediyorsun.
"Sırtımda yara dünya" ifadesi boşuna değil Dünya bir yük olarak duruyor ama şair yine de bu yükün altında ezilmiyor, onu şiire dönüştürüyor.
H-KIMLER OKUMALI?
1. Sade ama derin anlamlar taşıyan modern şiirleri sevenler
2. Duygusal yoğunluğu yüksek, içe dönük şiirlerden
