Reklam
OKAN ÇELİK-KANATLARIN ARDINDA "MONA VE POOULi"
Bu kitap aslında sadece iki kuşun yol hikâyesi değil Hayatın ne olduğu, ne için yaşadığımız kime güveneceğimiz ve yüreğimizin peşinden gitmenin bedeli üzerine bir büyüme öyküsü Bu hikâyenin kalbi iki kuşun kanatlarının altında atıyor: Genç, heyecanlı, rengârenk Mona ve onun tam zıttı olan temkinli ve tecrübeli Poouli. ilk sayfadan itibaren aralarındaki bu karsıtlık kitaba nefes veren şey oluyor. Mona, insanlara umutla yaklaşan bir iyimserlik barındırırken Poouli ise yılların verdiği gözlemle insana güvenmiyor, mesafeli duruyor. Bu farklı bakış açıları onları sürekli tatlı bir tartışmanın içine itiyor. Kitabın olay örgüsü efsanevi bir kuş cennetine yapılan yolculuk üzerine kurulu. Tüm kuşların ömürlerini uzatmak amacıyla ulaşmaya çalıştıkları bir yer burası. Yolda geçtikleri bölgeler, tanıștıkları diğer canlılar, karsılaştıkları tehlikeler hikâyeye hem aksiyon hem duygu katıyor. Özellikle yırtıcılar ile yasanan kritik anlar tehlike karşısında dayanışmayı ve güveni test eden önemli sahnelerden. Asıl kırılma noktası ise Mona'nin içinde sakladığı gizli düşünce. Onca ucuş. tüm tehlikeler, aidilen uzun yol.. Mona icin aslında ömrünü uzatmaktan daha büyük bir dileğin peşinde olmasının bahanesi. Mona insanlarla bağ kurmak, onlar anlamak, belki de dünyayı birlikte iyileştirmek gibi çok daha cesur bir hayalin taşıyıcısı. Poouli bunu öğrendiğinde aralarındaki çatıima zirve yapıyor.çünkü iki farklı hayat görüşü baş başa çarpışıyor Birinin hayranlık duyduğu dünyaya, diğeri korkuyla bakıyor.
Kitabın en değerli yanı, insan yaşamını bir kuşun gözünden göstermesi. Gökyüzünden aşağıya baktıkça; insanların yarattığı güzellikler kadar yıktığı yaşamlar da görünür oluyor. Bu da kitabı yalnızca bir çocuk macerasından çıkarıp doğa-insan
Serinin 2. Kitabının vorumuna başlamadan şunu belirtmeliyim ki bu yorumda çok fazla spoiler vermek istemiyorum çünkü asıl bomba bu kitapta:)
İIk kitapta karanlık baskı ve ezilmişlik altındaki türlerin umut tohumu yeşermeye başlamıştı. Bir şarkı, bir fısıltı her seyi değiştirmişti ikinci kitap ise "umut"un bedelin anlatıyor
Galaksi henüz ayağa kalkmanın ne kadar ağır olduğunu yeni anlıyor
Baskı altındaki türler yalnızca ekonomik ve fiziksel ezilmişlik yaşamıyor. Kültürler silinmeye çalışılıyor, dilleri yasaklanıyor, tarihler yok sayılıvor. Bazıları tamamen unutulma eşiğine geliyor. Bu unutuluş aslında ölümden beter.
Karanlık artık yalnızca dışarıda değil. İçlerine çöreklenmeve başlamış.
Artık hiç bir sey eskisi gibi olmuyor.
"Evrenin kaderi şekilleniyor. Kahramanlar ve zorbalar son kez kozlarını paylaşmak için meydana çıkıyor." Yani sahneye büyük oyuncular çıkıyor: zorbular (ezici güçler), kahramanlar (direnenler), ve yeni güç unsurlar Griffonataslar gibi)
Bu "koşu" artık sadece gizli hareketlerle değil açık meydan savaşıyla ilerliyor. Düzenin çöküsü yakında. Ama önemli vurgu: "Zaferler sadece meydanlarda kazanılmaz."' Bu demek ki sadece savas silahlarla değil stratejiyle, inançla ,kimliklerle, ihaneta kadar sadakatle de kazanılıyor
Griffonataslar'ın yükselmesi ve direnişin görünürleşmesi birlikte ilerliyor. Mitlerin dönüştüğü gerçeklik, korkuların ve umutların aynı anda varlığını sürdüren bir evrene işaret ediyor. Bu evrende "meydanlar" önem kazanıyor: mücadelelerin sahnesi, halkların gözü önünde değilse bile halkın ruhunda yaratılıyor. Eylemler, halkın inancıni kazanıyor ya da kaybedivor. Aynı zamanda kahraman düşman tanımları bulanıklaşıyor: Zafer kazanan taraf bile belki o zaferin yarattığı yeni savaşı görecek.
Griffonatarasların Yükselişi - Kayıp Yıldızlar Atlası 2Mahir Sular · Cinius Yayınları · 20223 okunma
MAHIR SULAR-KAYIP YILDIZLAR ATLASI
Merhabalar,bugün size bilim kurgu serisi ile geldim. Bir o kadar karışık bir o kadar akıcı bu kitabi sizlere nasıl yorumlayacağım bilemedim
Hadi yoruma geçelim.
Kara Balçık Ezgisi, galaksinin bir köşesinde unutulmuş, kaderine terk edilmiş türlerin hayatta kalma mücadelesini merkezine alan karanlık bir bilimkurgu serüveni. Evren çoktan insan hegemonvası altına girmiş. Tricholtvallar gibi zalim türler gölgelerde pusu kuruyor Grunlar ise kaba kuvvetin hüküm sürdüğü karanlık günler yaşatıyor. Bu baskıcı düzen icinde, kendi kültürlerini korumaya çalışan masum türler hayatta kalabilmek için neredeyse köleliği kader gibi kabullenmek zorunda kalıyor
Tam her şeyin bitmekte olduğu o anda gökyüzündeki kara bulutları yaran küçük bir ışık uzmesi çıkar sahneye: Kara Balcık Ezgisi. Bu ezgi, Vgomaların kutsal şarkısı. Bir söylence gibi yüzyıllardır dolaşan bir umut. Karanlığa sıkışmış türlere uzaktan uzanan bir el adeta. Kitapta olay örgüsünün merkezinde şu fikir var: Işık ve karanlık birbirini yok edemez. Birinin anlamı diğerinde saklı.
Bu hikâyede evren keyiflli bir yer değil Tricholtvaltarların çelik yumruğu tüm türlerin ensesinde. insanlar kendilerini üstün sanıp diğerlerini küçümserken Grunların zalimlisi balta gibi iniyor başların üstüne. Kısacası adaletsizliğin hüküm sürdüğü, "güçlü olan yaşar" kuralının yazılı olmadığı halde herkesin bildiği bir düzen.
bize burada özellikle ezilen ve unutulmakta olan kültürlerin içinde yol alıyoruz. Her biri yoksulluğu kader bellemiş ama içten içe isyan eden topluluklar. Bütün karanlığın icinde bir gün kara bulutların arasındar süzülüp gelen minicik bir Işık 0 umut..
Mesela Tricholtvaltlar var. Adını söylemek bile epey cetrefil. Bu türler, insanların ve Grunların gölgesinde, "ya boyun eğ ya yok ol"
