A.NASIR KILIÇ-TOFİ
Merhabalar bugün size farklı bir eser ile geldim Hikaye, Tofi adında bir Kangal köpeğin dünyayı kendi gözlerinden anlatmasıyla bașlıyor. Tofi küçük bir köyde doğmuş, kardeşleriyle birlikte saf bir yavruyken insanların zalimliğini erken yașta öğreniyor. Roman boyunca Tofi'nin gözünden hem insanların hayvanlara yaptığı acımasızlık hem de doğanın adalet duygusu işleniyor Bir yandan sahiplenilme, sadakat, aclık ve korku duygularını yașarken; diğer yandan insanların "seçici vicdanın" sorguluvor. Yani neden bir köpege merhamet edilirken bir tavuğa, ineğe edilmediğini sorgulayan güçlü bir iç ses hâkim
Tofi' nin hikayesi sadece bireysel bir yaşam öyküsü değil: aynı zamanda insan eliyle bozulmuş doğaya, çiftliklere sokaklara ve mezbahalara da uzanıyor. Tofi nin yaşadığı her sahne, bir farkındalık çağrısı gibi. Örneğin, sokakta taşlanan yavrular, kafeste yaşamaya mahkum tavuklar va da özgürlüğü elinden alınan inekler üzerinden insanlik eleştirisi yapılıyor. Bu anlatım, zaman zaman acıtan ama düşündüren bir gerçekçilikle veriliyor.
Kitapta sadakat, adalet, özgürlük, vicdan ve empati temaları cok güçlü
Tofi. bir Kangal olarak sadakati temsil etse de yazar onun ağzından önce adaleti hatırlatıyor. "Sadakatten önce adalet"' vurgusu, romanın en çarpıcı felsefi yönlerinden biri
Okur, Tofi'nin hikayesini okurken sadece bir köpeğe değil, tüm canlılara bakışını sorguluyor Yani Tofi aslında bir simge susturulan, yok sayılan her canlının sesi Yazar A. Nasır Kılıc, sade ama derinlikli bir dil kullanıyor Tofinin iç sesi ver ver bir çocuğun masumiyetiyle, yer yer bir filozofun bilinciyle harmanlanıyor. Bu da hikâyeyi hem duvgusal hem de düşünsel olarak güçlü kılıyor.
Kitap boyunca okur, öfke, hüzün ve umut arasında gidip geliyor. Fakat sonunda Tofi'nin sesi, bir manifesto