Kara giysilere bürünmüş ağıtçı kadınları biliyordum, her cenazede hazır bulunur, aldıkları paranın hakkını verirlerdi doğrusu; öyle ki duyanlar, asıl bağrı yananların onlar olduğuna, cenaze sahiplerinden daha çok acı çektiklerine inanırdı.
Dedemin öğrettiği çok eski bir Arap şiiri geliyor aklıma: asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüznü vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir.
Bayram sabahları erkenden kaldırılıp şadırvanda abdest aldıktan sonra büyüklerimizin götürdüğü bayram namazlarının kılındığı cami, inançların harman olduğu bu kentte, bir Hristiyan mimarının yaptığı o güzel cami.