Yaşadığımız her günün , haftanın, yılın aynı önemde olduğuna. Bütün arkadaşlarımızın bizim için aşağı yukarı eşit değere sahip olduğuna. Bütün taleplere veya gelen telefonlara aynı şekilde davranmamız gerektiğine. Bir üniversitenin bir başkası kadar iyi olduğuna. Bütün sorunların bir sürü nedeni olduğundan, birkaç önemli nedeni ayrı tutmanın bir işe yaramayacağına. Bütün fırsatlar aşağı yukarı eşit değere sahip olduğundan hepsine aynı şekilde davranabileceğimize.
Nedenlerin veya girdilerin yüzde 50'sinin, sonuçların veya çıktıların yüzde 50'sinden sorumlu olacağını varsaymaya meylederiz.