Zübeyde şöyle diyordu kitapta:
Bütün yaşadıklarımdan pişmanım ama bir daha yaşasam gene aynı şekilde yaşarım. Pişman olmayacağım bir hayat yaşamak istemem.
Sy 197 
“ Tanrım “ Diye mırıldandım ama Tanrı’ya ne söyleyeceğimi bilmiyordum, onu aşk ilişkilerime karıştırmayı doğru bulmadım, “Tanrım”diye inledim yeniden, aslında bir şey istemek değildi amacım, yalnızca sormak istiyordum ; Niye tanrım ?