Yıldızların ötesinde yaşayan bir yazar, kelimelerini göktaşlarının ışıltılarından toplar... Eğer karanlık uzayın bile anlatılacak bir hikayesi varsa, bunu mutlaka o yazar duyar🪼
Otoparka bakan pencerenin yanındaki kedi kulesinde gece gündüz Leenae'yi bekledi. Sonra bir gün olan oldu. Akşam karanlığı çökerken Mürekkep uyanmadı, derin bir uykuya dalmış ve mutlu bir rüya görmüş gibi huzurlu bir ifadeyle öldü. Kalp krizinin kesin nedeni bilinmiyordu. Leenae öldükten bir ay sonra Mürekkep, ne kadar beklerse beklesin geri dönmeyen sahibini bulmak için ölümün üzerinde pati izlerini bırakarak yola çıktı.
"Buraya ilk geldiğimde bir kediyi takip ettiğimi söylemiştim sana. Mürekkep'e o kadar benziyordu ki," diye mırıldandı Nawoo bardağına bakarak.
"Mürekkep şimdi nerede?" diye sordu barmen.
"Öldü."
"..."
"Ani kalp krizinden."
Mürekkep sevimli mi sevimli, pek de gizemli bir kediydi. Leenae, "İnsanlar kara kedilerin mağrur ve zarif güzelliğini kıskandığı için onları uğursuzluğun simgesi haline getirdiler." derdi sık sık.
"Sırf geri döndünüz diye her şeyi değiştirebileceğinizi mi sanıyorsunuz? Dün, bugünün geçmişidir. Yarının geçmişi de bugündür. Yarın, ertesi günün geçmişi haline gelir. Yani biz daima geçmişte yaşarız. Eh, bugün yarının geçmişiyse, bugün yaptığınız şeyler yarını değiştirmez mi? Geçmişe dönemezsiniz. Günü gününe yaşarsınız sadece. Öğle olunca sabah geçmişe dönüşür, gece olunca öğlen de geçmiş haline gelir. Geçmişte yaşarız ancak geçmişimizi değiştirmeye niyetlenmeyiz."