"O" karakterin ölmesi gerektiğini fark ettiğimde ağladım.
Ölmesini istemediğim için senaryoyu değiştirmeye çalıştım, olmadı. Ağladım.
"O" karakterin ölümünü yazarken ağladım.
Tekrar okumasını yaparken ağladım.
Düzenlemesini yaparken ağladım.
Düşündüm, aklıma geldikçe ağladım.
Ev halkı da bilgisayarın başında hıçkırarak yazmaya devam eden bana bakıp, "Acaba akıl sağlığı kaç yıl daha gider?" diye düşünüyor.
Ben içimde bir dünya taşıyorum, bir sürü kişi ve onların hikayelerini. Kelimelere dökmek, benim için ne kadar zor, bir bilseler?🦋