Demek ki ertelediğin, olsun isteyip de bir türlü harekete geçmediğin her ne varsa henüz seni ayağa kaldıran bir derde -tabiri caizse- bir kora dönüşmediğindendir.
Efendimiz (sav); fâsık kimselerle birlikte olmayı beyaz elbiselerini giyip demirci dükkanına giden bir kişiye benzetir. Ne kadar korumaya çalışsam da kalbimi, bulunduğum ortam hasebiyle o beyaz elbiseye mutlaka bir is, bir leke bulaşıyordu.
Seni özüne, fıtratına, Rabbine yaklaştıran arkadaşları çoğalt. Ve bil ki; seni secdelerinde anan, seni secdelere yaklaştıran dostlar, kalbini uçuruma sürükleyen kalabalıklardan yeğdir.