İnsanlar ne zamana kadar uyuyacaklar böyle?
Ne kadar daha devam edecekler, yüceliğe çıkar ilişkileriyle ulaşmaya?
Ruhlarının güzelliğini, huzurunun ve sevginin sembolünü görmelerini sağlayanları,
Daha ne kadar ihmal edecekler?
İnsanoğlu daha ne kadar ölüyü şereflendirecek?
Ve unatacak hayattakileri?
İnsanlar zayıftır ve ne kadar üzücü ki kendi içlerinde ayrışırlar. Dünya dardır ve onu krallıklara, imparatorluklara ve eyaletlere ayırmak hiç de akıl kârı değil.
Ruhu ile arkadaş olmayan kimse, insanlığın düşmanıdır ve kendi içinde insanlığa dair bir güdü bulamayan çaresizce yok olacaktır. Hayat kişinin içinden meydana gelir, etrafından değil.