Harika bir hikaye değil, fakat ben öyle hissediyorum.
Maceralar nasıl birdenbire akla geliveriyorlar? İşlerini seven yazarlar, bu gizemin sihrin bir parçası olduğunu söylüyorlar. Açıklama yapan yok.
Hayal gücü, eski bir ruh. Biri ruhen fısıldıyor, usulca ışıl ışıl bir dünyadan ve o dünyada neşe, hüzün, çaresizlik ve zafer yaşayan varlıklardan bahsediliyor; kelimeler dışında bitmiş ve güzel bir öykü...
İçimizde yaşayan
gerçek Martı Jonathan'lara...