Dostoizm

Dostoizm
@Rabia_YC
Belki hiç görmeyeceğin, belki hiç karşılaşmayacağın birini tanımaktır edebiyat...
Bankta oturuyorum denize doğru. Elimdeki kahvenin dumanı tütüyor, Geçen geminin bacası. Sahi, bu gemi nereye gidiyor? Nereye gidiyor geminin içindeki altı çocuk babası? Ekmek parasına mı, sonsuzluğa mı? Düşünüyorum... Kahvem bitiyor, Tam kalkacağım sırada Çarpıyor yüzüme meltem rüzgarı Aşmış da gelmiş yüzüme; denizi, dalgaları. Uğultuya dönüşüyor rüzgarın sesi Konuşuyor ecnebi yurdunun bilmediğim dilini Tek anladığım bu dilde Gariplerin ağlamaları Aynı mı her yerde? Acının harfleri, dilinin kuralları Düşünüyorum... Paltomu giyiyorum üşümemek için Ellerimi ceplerime sokuyorum Bir şey çarpıyor parmaklarıma, ellerimden daha soğuk. Birkaç bozukluk! Bu yüzden her savaş çıkmıyor mu? Bu yüzden yalvarmıyor mu, çocuklar için için Hayatta kalacak kadar su Nefes alacak kadar bozukluk için!
Edebiyat