Rabia

İnsanın kendi sesinden daha dokunaklı ne olabilir bu kalabalıkta...
Reklam
İnsan ölüyor sevgilim Kalbi kabul etmese de Bedeni öğreniyor bir gün ölümü.
İnsan yoruluyor sevgilim Yaralı bir zamanla kendini sevmekten.
Neredesiniz ey zamandan büyük zamanlar Siliniyor bir bir belleğin harfleri Bir unutma masalıymış dünya denilen avaz Başka bir beden buluyor sonsuzluk kendine.
Ey sözün billuru Sensin kalbimden dünyaya yürüyen hayranlık.
Reklam