Bu çerçiler, şehirde oturan istismarcı burjuvaların (bajarilerin)
av köpekleri durumundadırlar. Ölmüş eşek ararlar ki, nallarını çıkarsınlar.
Köylü fakirine, şehirden getirdikleri tebeşir tozunu DDT diye satarlar, şehir fakirine de baharda köy derelerinde meydana gelen
yosunları götürüp yün diye satarlar.
İşte Siverekli kızımızı ağlatıp buğdayını kabul etmeyen çerçi amca bunlardan biridir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kürtçe bir şiir yazdık diye koparılan yaygarayı gördünüz. Efendim
ekalliyet değilmişiz.
Peki, ekalliyet kadar hakkı olmayan ekseriyeti ben ne yapayım?
Sayfa 52
“Ne yapayım, görüyorsun
ki memlekette gençlere iş yok; benim gibiler ne yapsın. Hıristiyanlar gibi bir yardım cemaatimiz de yoktur. Hükümet de bize kulak asmıyor. Bu durum karşısında bize ya ölüm ya da ölümün kardeşi olan
dilencilik düşüyor.” Bilmem ki bu filozof ve derviş şark dilencisinin sözlerine bir şey
ilave etmeye gerek var mıdır
İşte Diyarbekir’in bu en yüksek yerinden, insanlığın bu en alçak tablosunu seyrettik
“Ax beg, got; bira bi bira didin kuştin ev di penc salan de nozde mer hatin kuştin. Kes deng naki, reisi partiya ne ü bi vi hawi Feqir ü fiqara didin kuştin û ku sax diminin jî muhacir dibin. Seqet meqeten wek
min jî li van rastan diminin.”
Sayfa 45