Evet bir şeyler eksik ve ben o eksiklikle yaşayamıyorum, özgürlüğün
bedeli yalnızlık olmamalı. Hiç kimseden, hiçbir şey beklememek, başını kimsenin omuzuna dayayıp ağlayamamak, kaskatı olmak, duygusuz görünmek... Bu mu, özgürlük bu mu olmalı?
Öl desem ölecek. Ama o bana
öl deyince de benim ölmem gerek. Oysa artık, ‘Öl desem ölecek’
türündeki beraberliklere inanmayacak kadar yaşlıyım.İnsanlar birbirlerine ‘Öl’ dememeli ve ‘Öl’ deyince de kimse ölmemeli. Kimse, “Öl desem ölür” diye gurur duymamalı.Kimsa kimseden bir şeyler istememeli, beklememeli. Hele hele değişmesini hiç.
Bilmiyor musun ki, ben değişirsem, senin sevdiğin ben değilimdir artık ve sonra beni sevmezsin