Rabia Duman
@Rabiidumann
22 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önümde, haksızlığın hesaba çekildiği
Hiç kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer
Arkamda, kare kare ömrümü belirleyen
Hatırladıkça yanıp tutuştuğum resimler
Söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını
Yeniden bir nil olup taşar mıyım çöllere
Kim giydirir başıma tacını nihayetin
Kim takar bileğime hürriyet künyesini
Karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle
Rüveyda, seziyorum; tahammülün kalmadı
Ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı
Asırlardır köhne barınaklarda
Küflenen, çürüyen çığlıklarımı
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
İstenmediğim yeri sessizce terkederim
Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
·NURULLAH GENÇ
Geceleri gökkuşağına boyamak mıdır suçum?
Herkes bağırırken şiirler okumak mı, susmak mı?
Sözün bittiği yerde kusmak mı sindirebildiklerinizi?
Apansız uykum kaçıyor, kaç gece...
Bu da mı aleyhime kanıt?
Sondan saymaya başladım adları,
böyle hoşuma gidiyor.
Beğenmeseler de seviyorum ellerimi.
Hep olmayacak düşler görüyorum,
yenileceğim kavgalara giriyorum durmadan.
İtiraf ediyorum:
Silin adımı listenizden, yokum aslında.
Bir oyun olan kavgalarınızda
ve asıl bir kavga olan oyunlarınızda
kirli sevinçlerinize ortak etmeyin beni.
Gözyaşlarınızı da paylaşmıyorum.
Yalan övgülerinize ihtiyacım yok.
Gıyabımda kesinleşmiş hükümler verin.
Bir sürgün nereye sürülebilir?
Gölgeler kelepçeye vurulur mu?
Çekilin, yürümediğiniz yollarımı kirletmeyin.
Şimdi nasıldır bahçemin hali, ey bahar meltemi, söyle!
Çünkü bülbüller figan ediyor.
Böyle gamlı, telaşlı gül nedir ki senin can alıcı güzelliğin karşısında?
Sen, çiçekler arasında dikenler içindeki gül gibisin.
Ey şifa kaynağı mücevher, hastalarına bir bak!
Merhem elinde, fakat bizi yaralı bırakıyorsun.
·SADÎ-İ ŞÎRÂZÎ
Veronika, Mari, Dr. İgor, Zedka, Eduard...
Hangi birinden başlanmalı, hangi birinden söz edilmeli bilmiyorum açıkçası.
Kitabı okumaya başlarken büyük beklentilerim yoktu aslında ama okudukça kendime döndüm, sorguladım kendimi.
Sahi deli olmak neydi?
Var olan koşulların içinde hiçbir otoriteye, hiçbir düzene ses çıkarmamak mıydı delilik, yoksa kendimizi keşfederken her şeyden, herkesten uzaklaşmaya başlamak mı?
Neydi deli olmak? Farklı olmak mı, herkes gibi olmak mı?
Normal olan şeyler mi mutlu eder insanı, yoksa hiç kimsenin görmediğini görmek mi?
Neydi, hangisiydi, hangi biriydi?
