İçimi titreten bir sestir her gün
Saat her çalışında tekrar eder
"Ne yaptın tarlanı, nerde hasadın
Elini boş mu gireceksin geceye?
Ömür yarıyı geceli yıllar oldu; neredeyse sonuna yaklaştım yolun, gün akşam oldu. Peki, ne yaptım bunca yıl, nasıl geçti koca bir ömür? Ozanın dediği gibi "Elim boş mu gireceğim geceye?" Geriye, yürüyüp geldiğim o uzun yola, bakıyorum. Yanıtlamakta zorlanıyorum soruları. Belleğim kilitlenmiş sanki. Söz dağarcığımda hiçbir kıpırtı yok, çıt çıkmıyor. Donup kalıyorum. Sorular yükseltiyor sesini ama ben söyleyecek söz bulamıyorum, dilim tutulmuş gibi.