Biz şehit çocuklarıydık. Başkası için bu sadece bir bayraktı belki ama bizim için bayrak,babaydı. Çünkü biz,babamızı en son bu bayrağa sarılı bir tabutta görürdük. Baba diye soğuk bir mezar taşındaki bayrakla konuşurduk. Bizim için her Türk bayrağı bir babaydı.
"Asker adamız biz,oğlum. Milletin ömrü üç günlük ise bizimki bir günlük. Belki yarın yiyeceğim kafama kurşunu. Geberip gideceğim." Elini kalbinin üzerine koydu. "Toprağın altında ne işimize yarayacak bu bizim? Sevdiğimi şimdi söylemeyeceksem ne zaman söyleyeceğim? Neden kaçayım?"