Bazen bazı insanları bağışlarız ancak hiçbir şey eskisi gibi olmaz,olamaz. Zaten olmak zorunda da değildir. Mesela geçmişte bize kötü davranmış birini, belki o zamanın koşullarında böyle davranmak zorundaydı, başka türlüsünü bilmiyordu, diye anlayabilir ve bağışlayabiliriz ama artık onu hayatımıza almayız, onunla iletişim kurmayız. Yani affetmek, bir insanı eskiden olduğu gibi hayatımıza almak anlamına gelmez; onunla sadece olması gerektiği kadar temas halinde kalmaktır.
Hayatından çıkardığın o insanı, o şehri, o işi tekrar hayatına almak.Bu seferki hayal hayal kırıklığı bir öncekine göre daha hızlı bir şekilde gelir ve yıkıcılığı daha fazla olabilir.