Şu an yaşıyorum ve önemli olan bu.
Hayat geçici. Her zaman, herkes için.
Benim işim, ölene kadar yaşamak.
Benim işim, bedenimle barışmak, onu her şeyiyle sevmek.
İster uzun yaşayacak olayım ister kısa, şu an hayattayım. İnsanın hayatta uzun yaşamaktan başka umutlarının da olabileceğini görmek istiyorum. Ölüm veya acı çekme fikrine sırt çevirmek gerekmediğini ama bunlara uzun uzun vakit ve alan ayırmanın da lüzumu olmadığını bilmek istiyorum. Hayatın geçici olduğu bilgisine kendimi alıştırmak istiyorum. Sonra da bu bilginin ışığında nasıl yaşamam gerektiğini öğrenmek istiyorum. Şu an nasıl yaşanacağını...
"Yazdığın tüm şiirleri yakmak! On dört yaşında bir kızın kibrit çakıp şiirlerini yakmasını gözümün önünde canlandırmaya çalışıyorum. Ne acı, ne korkunç bir düşünce! Kendine böyle bir eziyeti reva görmen! Söylesene Sally, o on dört yaşındaki kıza sempati duyuyor musun?"