Azra Tunç
@Rach
Apar topar, kaçar gibi, evden çıkayım sabahları. Bu evde sana aşık kimse yok nasılsa, ben bile yokum. Beni, giderken çöp gibi kapının önüne koydun Muazzez hatırlasana. Günler sonra Hakkı, tiksinerek tutup kaldırdı beni. Oradan oraya sallanırken Hakkı'nın ellerinde, gözyaşlarım hep sapsarı yerlere aktı. Apartmandan topladığı çöplerin arasına attı beni tiksinerek. " Leş gibi aşık olmuşsun" dedi. O gün düşündüm, keşke Hakkı da sana aşık olsa mesela, ikimiz sokak merdivenlerine oturup ağlasak gün boyu, bahçenin çimlerini gözyaşlarımızla sulasak. Kıskanmak ne kelime Muazzez, acımızı hafifletmek maksat.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bakanlık olarak tam kadro camideydik. Dün akşam kuğu gibi karşımda süzülen Reyhan Hanım, musalla taşının üzerinde yatıyordu. Bütün 657'ye tabiler oradaydı, herkes ağlıyor ama sonra kendini bir şekilde topluyordu. Sonuçta hepsinin ertesi gün gidicek bir işi vardı. Ya ben yarın nereye gidecektim?
Kapı ardından kapandığında Miss Bingley "Elizabeth Bennet" diye başladı söze, "hemcinslerinin değerini düşürerek, kendini karşı cinse beğendirmeye çalışan genç hanımlardan biri ve söyleyebilirim ki bu pek çok erkekte işe yarar. Ama bana göre bu alçakça bir oyun, rezil bir kurnazlık."
