Ne kadar gariptir sevdiğin insanın senin ne kadar üzüldüğünden habersiz hayatına devam edebiliyor olması. Ansızın gelen mutsuzluklar tez geçiyor insanın ömründen. Huzur hiç olmadığı kadar yalnız, mutsuzluk beklemediğin kadar şiddetli.
Nefesim tıkalı kalkıyorum.
Günün aydınlığından kaçmış
Siyah perdeli karanlık bir sabaha
Baş ucumda demli çayım
Kuş seslerinden habersiz kulaklarım
Sahiden o sen miydin? dediğim
Çiçekleri açan incir ağacından belirsiz gözlerim.
-Rafet Gören
Yaşamak anlamlı anlamsızlık. ölmek çözümmü hiç bitmesini istemediğimiz nefes alma duygusu
Belkide sadece durmak bakmak kaçmak çözüm belkide dimdik hayata direnmek ama ölmek en güzeli ölmek dertsiz tasasız ölmek cenazene kaç kişi geldiğini bilmeden ölmek lazım hemde adam gibi
Paranın eskisi kadar zor kazanılmadığı kanaatindeyim çünkü insanlar kolay para kazanmak için hayatlarını yönetiyorlar emek sevgi eskisi kadar değerli değil modern kültürün bize getirdiği tembellik ve kısa yol
Online dergi çıkması kültüre ve geçmişe hakaret mi ? Yoksa teknolojinin bize verdiği emri yerine getirmek mi bana kalırsa her dakika ulaşabilmek ve yanında hissetmek güzel bir duygu ama ona ulaşabilmek için çaba sarf etmek ve herşeyden önce dokunabilmek ve sayfaları koklayabilmek mi ?