Abdullah Özer
@Raffael
Hayattan bir şey öğrendiysem o da şudur: Herkes her şeyin farkında ve kimse hiçbir şeyi yanlışlıkla yapmadı.
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni, Osmanlıca Tercümanı
Lisans
Ankara
Ankara, 16 Ağustos 1999
72 okur puanıTemmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mutluluk bir zihinsel durumdur. Siz, mutluluğu seçme özgürlüğüne sahipsiniz. Bu olay basit görünebilir, öyledir de. Belki de insanların mutluluğa giden yolda yalpalamalarının nedeni budur, mutluluğun anahtarının basitliğini görmezler. Hayatta büyük şeyler basit, dinamik ve yaratıcıdır. İyilik ve mutluluk üretirler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçinizde çok büyük bir güç vardır. Bu güce tam olarak inandığınızda mutluluk gelecektir. Sonra hayallerinizi gerçekleştirebilirsiniz.
Eğer ne yapacağınıza karar veremiyorsanız, size yol gösterilmesini isteyin. Her zaman bir cevap olduğunu ve sizin de bu cevabı alabileceğinizi bilin. Ruhunuzun sessizliği içine, size gelen öncüyü takip edin. O sizinle huzur içinde konuşacaktır.
Arapça eğitim yapan medreselerin yanında yine bir yabancı dille, Fransızca ile eğitim yapan ilk okul, 1839'da açıldı. Mekteb-i Tıbbiye, Türk eğitim tarihinde Fransızca eğitim yapan ilk okuldur. Sultan II. Mahmut, mektebin açılışında niçin Fransızca eğitim yapıldığını özetle şöyle açıklar: " Geçmişte biz de Arapça pek çok tıp kitabı yazdık, Avrupalılar bunları kendi dillerine çevirerek çok şeyler öğrendiler. Kendilerini geliştirdiler, tıp ilmine katkıda bulundular. Bugün Avrupalıların yazdığı tıp eserleri yanında Arapça tıp eserleri yetersizdir. Arapça tıp kitaplarını okutabilmek için iyi Arapça öğretmek gerekir. Tıp öğretimi için ayrılan 5-6 yıllık süre de bunun için yeterli değildir. "
Altın kurşundan daha faziletli ya da kötü değildir. Onlar farklı özellikleri olan farklı maddelerdir, o kadar. Bunun tek nedeni, tarih boyunca insanların altını kurşundan daha çok sevmeleri ya da ondan daha çok nefret etmeleri yüzünden altının değerli kabul edilmesidir.