Aşk üzre varolan ve aşk üzre dönen şu dünyada, nice aşıklar hep birbirini uzaktan sevmek zorunda kalmıştır. Vuslatın mümkünlük mertebesine göre yanar insanın bağrında.. mümkünü yok ise kavurur. Ama çoğu insan gider. En cok da GİTMEM diyenler gider, ama zaruri ama keyfi... Neticede bir yangın çıkar.. üzerine otel inşa edilmek için kaza süsü verilen ormanlık arazilerdeki yangınlardan hani.. kül olduktan sonra üzerine inşa ettiğin ne varsa, bir hatıranın gözüne yürüttüğü yaştan nem alıp da sallanır... Hangisi sallanmıyor ki.. tesellisini de aldın mı arkana.. yaslan şimdi geriye... Evet! O koşar adımlarla giden senin hayatın...
Varlığının ne hissettireceğini bilmediğin "şey"in yoksunluğu yüzünden saatlerce ağlamak... Mutluluğu sahip olmadığımız her şeyde aramak bu. Şımarıklık.