Aşığın maşuku ile bağım kopartan kişinin kendi doğasına da yabancılaşacağı aşikârdır. İnsanı insan yapan özün;
Allahın içimize üflediği aşk olduğu gerçeğine kayıtsız kalanın kendisi ile yabancılaşması başlamıştı. İnsanın doğasına yönelmesi aşka saygı duymasından geçer. O halde özümüzle, doğamızla bağlantılı olmak, onu keşfetmek
geçici ve dıştan gelene değil de asıl olana yönelmek ve ona göre yaşamakla, ancak aşkla mümkündür.