D.REYHANİOGLU

D.REYHANİOGLU
Aşk acısı taşımayan yürek ya deliye aittir ya ölüye. Ben ne deliyim ne de ölü. Birine âşık oluyorsun ve bütün dünya tek bir kişiye dönüşüyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aşığın maşuku ile bağım kopartan kişinin kendi doğasına da yabancılaşacağı aşikârdır. İnsanı insan yapan özün; Allahın içimize üflediği aşk olduğu gerçeğine kayıtsız kalanın kendisi ile yabancılaşması başlamıştı. İnsanın doğasına yönelmesi aşka saygı duymasından geçer. O halde özümüzle, doğamızla bağlantılı olmak, onu keşfetmek geçici ve dıştan gelene değil de asıl olana yönelmek ve ona göre yaşamakla, ancak aşkla mümkündür.
Can yakıyorsa aşk gerçektir. Can yakmadan seçilen her insan yalan.
Bazen sessizce bazen de kusarcasına susar insan.
“Şikâyet, başımıza gelenler karşısında kendi irademizin hangi noktada başlayıp hangi noktada bittiğini anlamaktan ,aciz oluşumuzdan doğar,”