Çölümdəki ekstrovert, lağlağı və vecsiz adamın əksinə içimdə introvert, ifrat romantik və hər şeyi dozadan artıq hiss edən başqa adam var.
Bəzən mənə elə gəlir ki, elə bu iki adamın arasında sıxılıb qalmışam.
Çöldəki iqtidardır, daxildəki müxalifət.
Vecsiz ola bilmirəm. Çünki içimdəki müxalifət imkan vermir.
Çox həssas adama da çevrilmirəm. İqtidar o saat təpəsindən yumruğu basır.
Elə ki bu ikisi arasında vətəndaş müharibəsi başlayır, başımı götürüb qaçıram Perget gölünün sahilinə.
Qollarımı yana açıb üzümü göyə tuturam. Elə indi etdiyim kimi. Cənubdan buz kimi soyuq külək əsir. Ətrafda heç kim yoxdur. Bir az təyyarə səsi, bir az qurbağa qurultusu. Ay-ulduzlu, aydın gecə və yenə içimdə xəyallar...
Deyəsən, müxalifət qələbə qazandı...