Ben bugün bir karar aldım. Belki de bu kararı almamda çok eski bir dostum vesile oldu, ona denk gelmeme de en sevdiğim kadın vesile oldu, tüm bunların olması da benim her şeyden kaçıp gitme isteğim vesile oldu.
Aldığım karara gelelim artık sağlıklı olmak için çaba harcayacağım.
Beş yıl sonra şiirimi tamamlayan adama denk geldim, gözlerime bakıp " seni çok değiştirmişler" dedi. Nasıl olduğunu anlamadım, bunu o an neden söylediğini anlamadım, bana baktığında ne gördüğünü merak ettim.
Eskiden ne kadar da dayanıklı olduğumu şimdilerde de kendimi nasıl bıraktığımı anlattı bana. Peki bunu ilk görüşte nasıl anladı??
Sordum..
Biz seninle yarım kalmış şiirlerimizi tamamlardık ve sonunda bir bütün olurduk. Sanki tüm satırlar aynı acıyı gögüslemiş gibiydi.
Hatırladım ve sustum..
O gün bugündür susuyorum.
Aynı satırları paylaşmak dileğiyle yoldaş.
İnsanlara olan güvenim neredeyse tamamen bitti. Kimsenin tebessümüne, iyi sözlerine, sevgisine kanmıyorum. Bende eksildi birçok şey, beni benden de eksilttiniz. Öyle bir noktaya geldim ki artık kendi iyi niyetime dahi güvenmiyorum. İnsanı kendi insanlığından da soğutabilirlermiş. Ben bu hayatta bunu gördüm bildim.
Bak bu günü unutma
Tarih bugünü yazsın
Öyle bir bittin ki bende,
İki cihan bir araya gelse
yazdıramaz seni bana
Öyle bir bittin ki bende,
Gözlerini hatırlamam için ayaklarıma kapanacaksın.