YERLİ(Kitabeler), ÇİN (Shi-ki,Ts'ien, Sui-Shu), BİZANS (Priskos, Menandros, Tactica), LATİN(Marcellinus) vb. Yabancı Kaynaklara Göre;
__Türkler, Savaş Meydanında Değil, Rahat Döşekte Ölmekten, Hatta İhtiyarlayıp Hastalanmaktan Utanırlardı.
__Esir Olmak, Köle Durumuna Düşmek, Kadınlarının Düşman Eline Geçmesi Büyük Utanç Kaynağı İdi.
__Şatafat İçinde Yaşamaktan, Böbürlenmekten, Başarıları Dolayısıyla Övünmekten ve Övülmekten; Verdikleri Sözü Yerine Getirememekten, Yalan Söylemekten Utanırlardı.
[Utanma Hissi, Antik Çağ Düşüncesine Dayalı Batılı Anlayışındaki Gibi Ruhi Bir Zaaf Değil, İnsana Daima Kendini Kontrol Etme İmkanı Sağlayan Bir Psikolojik Mekanizmadır] .