HAYAL HOCA
Şimdi tavanı uçmuş bir sınıfta
in yok cin yok, oturmuş bekliyorum kürsüde.
Saçım başım, yüzüm gözüm ne ise ne Çocuklarımın, nerde ise, gelip oturacağı Sıraların ve açık duran kitaplarımın
Kar yağıyor üstüne.
Şimdi kapısız, penceresiz bir sınıfta
in yok cin yok, oturmuş bekliyorum kürsüde.
Kitaplarım ne ise ne...
Üşüyor, donuyorum.
Bakıyorum, dünyanın dört yanından
Kırk bin belki de elli bin çocuğum Gelmiş, sevgilerini örtüyorlar üzerime