Gök gürledi,
Şimşek çaktı,
Ben korkuyorudum...
Köpek gibi korkuyordum hem de...
Bir adım attım. Durdum. Ne yapıyordum? Bir adım daha attım. Durdum. Gök gürledi. Ne yapıyorum! Bir adım daha... Gök gürledi.
Bacaklarımı kendime çekip olduğum yere oturup anlık gelen duygu patlamasıyla hıçkırarak ağlamaya başladım. Ne yapıyorum ben?
Kalbim yerinden çıkacak kadar korkuyorum. Ama yine de oturuyorum olduğum yerde. Ağlıyorum ama mutluyum bir yandan da... neden burada olduğumu anlamıştım şimdi.
Çünkü gök gürültülü bir yağmurun altında oturup ıslanmak, oydu aslında...