Rabia Özkan
@Rbspueblo
Bir nevi gelişimci
Balıkesir Üniversitesi
İstanbul
Kocaeli, 15 Ocak
138 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Psiko-regresyon bir terapi türü olarak geçmişe dönüşü sağlayıp iyileşme sağlayan yöntem imiş. Yaşantımızda sorun oluşturmaya devam eden olumsuz duyguları veya korkuları kaynağına geri götürüp onu açığa çıkarıp tamamen kaybolmasını denenmiş yöntemler ile anlatmış. İşe yarar mı tartışılır fakat fazla bilgi göz çıkarmaz :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
OKUMA SAHASINA UZUN ZAMAN SONRA GÜZEL BİR ESERLE DÖNÜŞ YAPMAK...
"Asya'nın en uzak köşesinden, Sibirya'nın balta girmemiş ormanlarından bir millet demir dağını eriterek, (ergenekon destanı) bir bozkurdun rehberliğinde tarih sahnesine çıktı...
Dünya'da hemen hemen her milletin mitolojisi vardır. Türklerin mitoloji temellerini oluşturan destanlarıdır. Destanlar, Türk mitolojisinin bir nevi omurgasıdır. "
Benim gibi milletini derinlemesine incelemek isteyenler için rehberlik edecek bir eser.
Destanlar, destanlardaki tipler, motifler, anadolu söylenceleri içeriğinde mevcut.
Dili gayet açık ve sade.
Bilgiler özet olarak verilsede merak uyandırıcı. Bu kitabı okuduktan sonra destanlarda ismi geçen kahramanların ayrı ayrı kitaplarını aldım.
Bir kez daha hayran oldum.
Okulun faaliyetlerinden bağımsız ev içinde veya çevre ile 21. yüzyılda yaratıcı çocuklar yetiştirmek isteyenler veya çocukta var olan yaratıcılığı keşfetmek isteyenler... Evet bu kitap sizler için! Yaratıcı bir çocuğu büyütmeye başlamak, denenmemiş yolları keşfetmeye çıkmaktır. Aslında bir nevi kendi potansiyelinizi de burada ölçmüş oluyorsunuz. Yakınsak ve ıraksak düşünceyi bilmeyenler için doğru bir kaynak diyebilirim.
Değişen dünyamıza başarılı çocuklar yetiştirelim.
"Görünür olanın ardında gizlenen hakikat..."
Aşk, evlilik, dostluk, tutku, din, acı, suç ve ceza vb. günlük hayatın merkezindeki konuları dinsel ve felfesik bakış açısıyla ele almış yazarımız. Oldukça akıcı, sade. Tek kelimeyle çok şey anlatmış. Okullarda kesinlikle okutulmalı diye düşünüyorum. Hani bazen bir şeyler anlatmak istersiniz ama kelimeleri bir araya getiremezsiniz, bu kitapta ki neredeyse her başlığın içeriği bulamadığım o kelimelerin bir araya getirilmiş hali idi. Özellikle değinmek istediğim bir nokta var. Bu da kitapta "Çocuklar Üstüne" diye geçen başlıkla ilgili. "Çocuklar sizin çocuklarınız değildir. Onlar sizinle gelirler ama sizden değil. Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil; çünkü kendi düşünceleri vardır onların." Belki bir çok ebeveyn bu cümleleri okurken ya yadırgayacak ya da hak verecek. Hak verenler de bunu uygulamaya dökmeyecek. Çocuklar, sizin hücrelerinizden olsa da, sizin kanınızdan sizin canınızdan olsa da size ait değiller. Ne bedenleri, ne de zihinleri. Sima olarak sizlere benzeseler dahi düşünceleri ve yaşam tarzı siz anne babalara benzemek zorunda değildir. Çünkü herkes -çocuklar dahil- bireydir. Ne sizin dininizi seçmek zorunda, ne sizin siyasi görüşünüzden olmak zorunda. Toplumun en küçük birimi ailenin asıl sorunu budur. Çocukları bir kalıba sokma zorunluluğundan çıkıyor bir çok problem. Evden kopuk, bağımlılıkları olan bir Z kuşağı(!) Söylenecek çok şey var aslında fakat ben yine uygun kelimeleri bulmakta güçlük çekiyorum. Sanırım daha çok okumam gerek.
Dört büyük roman ile iki küçük hiciv romanı yazmış bulunan Atsız'ın kalemini kılıç gibi kullanması, yazmış olduğu hikayelerinde de devam etmiş. Yine ülküsünden taviz vermemiş. -Onun bu yönü düşmanları tarafından bile kabul edilmiştir.- Her Atsız okuyuşumda ruhumdaki heyecan artıyor. Kitapta toplamda dört hikaye var. Üçü savaş ve şehitlerle ilgili. 1920'li yıllarda savaş, Türk edip ve şairlerinin ana temalarından biridir. Trablusgarp, Balkan Savaşları, Birinci Dünya Savaşı... Atsız da elbette bu savaşların acılarından etkilenmiş. DÖNÜŞ adlı hikayesi Birinci Dünya Savaşı'ından sonra köyüne dönen bir askerin hikayesini anlatıyor. ŞEHİTLERİN DUASI savaşta babasını ve kardeşini kaybetmiş anası yatalak hasta olan bir genç kızın yaşama tutunma mücadelesini -mi yoksa dramımı desem bilemedim- anlatıyor. İKİ ONBAŞI 1917 yılında Galiçya'da ölen biri Türk biri Polonyalı iki askerin çukurda ki dostluğunu anlatıyor.
Hikayelerde bol bol doğa motifleri kullanmış Atsız atamız. En baskını Ay.
Bu kitabı şimdilik bir kere bitirdim fakat üç kere de bitirsem, on kere de bitirsem tekrardan öğreneceğim çok şey var. Akıcılık ve yalınlık benim okuduğum kitaplarda aradığım birinci özellik. Atam ise bu işin üstadı. Atsız'ı okuyun, okutturun.
