Yaşamanında bir zamanı vardı, göçüp gitmenin de. Kişioğlu ne yaşamayı yitirmeliydi, ne de zamanı gelince göçmeyi. Her iş zamanında güzeldi. O zamanı kaçırınca çaresiz, çözümsüz, sorunlar içinde kalıyordu.
"Bir kelebek kozada günlerce yaşar, onun yaşadığı kozada çıkması aynı zamanda ölmesi de demektir ama yine de o kozada çıkar. Çünkü o sahip olduğu tek günde, kozada geçireceği bin günden daha değerli bir hayat yaşar."