“Yalnızlığına kaç kardeşim! Büyük insanların gürültüsünden, küçüklerinse iğnelerinden huzursuz olduğunu görüyorum. Orman da kaya da saygıyla susmayı bilir.
Ulu bir ağaca dönüştür kendini, sessiz ve sakince dinler o, bir denizin üzerinde salınır durur. Dediğinde ısrarcı olanlara da özenme, çünkü sen bir hakikat sevdalısısın!
Hakikat kendini hiçbir zaman dediğinde ısrarcı olanın kollarına bırakmaz.
Derin bir kuyunun idraki de yavaştır, o derinine ne yin düştüğünü anlamak için çok uzun süre bekler.