Kendi yüzümü tanıyamıyordum , kederden yüzüm öylesine değişmişti ki... Ama yüzüme baktım , benim yüzüm olduğunu anladım . Kederim öyle büyüktü ki üzüntüden başka bir duygu yoktu içimde , korku da yoktu .
Öfkeye kapılma. Bu da bir çıkış yoludur. Her zaman çıkış yolları vardır .Ağlamaya başlamadan önce bir yerinin ağrımasını bekle. Öfkeye kapılmadan önce çarpışmayı bekle . Bir çarpışmada öfkelenmek için çok zaman bulunur. Öfke, çarpışmada işine yarar.
Ama öldürmeye inanmamalısın , diye düşündü. Zorunda kaldığında gereğini yapmalısın ama buna inanmamalısın . Eğer öldürmenin doğruluğuna inanırsan tüm yaptıkların yanlış olur.