Kimse benimle ilgilenmiyordu fakat bir yerde benim faydama olacak bir şeyler yapıldığına dair pek hoş ve rahatlatıcı bir his vardı içimde. En sevdiğim insani deneyimlerden biri de budur sanırım.
Ve kendisine seslenip yakardığı Tanrı
yanıtlıyordu onu:
-Manuela, dünyanın adaletsizliğine, acımasızlığına karşın inanmalısın bana. Ben de aynı nedenle sana sesleniyorum. Dünya eğer kusursuz olsaydı bana inanmaya gereksinim duymazdın, anlıyor musun beni?