Hiçbir yere ait değilim..
Olamıyorum da zaten..
Gittiğim her yer beni..
Kendi kalıplarına..
Kitaplarına uydurup..
Sürülerine..
Katmak istiyor..
Ondan..
Bana ait diyebileceğim..
Ülkem, köşem, evim yok..
Ya hep yolcuyum..
Ya da bu evrende..
Bir dünya misafiri..
Sürekli göçteyim..
Kimsenin hayatında..
Kalıcı olmaya çalışmadım..
Bilirdim çünkü..
Bir gün herkes unutulurdu..
Unutulmadan..
Unutturmayı seçtim..
Fazla bir şeyim olmadı..
Gösterecek..
Göstermelik..
Ama..
Tüm gökler bulutlar benim..
Dolaşıyorum altında..
Doya doya..
Denizler benim..
Yosun kokularını çekiyorum..
Yürürken sahillerde..