Rebel Us
@Rebel_Us
11 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Eskiden..
Duvara astığımız..
Takvimler vardı..
Her gün..
Bir yaprağını koparır..
Eksiltirdik ömrümüzden..
Yaprağın arkasında..
Maniler yazardı..
Okur etkilenirdik..
Gözlerimiz dolardı..
Mahallemizde..
Küçük bir bakkal vardı..
İhtiyaçlarımızı alır..
Paramız olduğunda..
Sonra öderdik..
Birinin başına bir şey gelse..
Tüm sokak tek yürektik..
Kimse kimsenin..
Namusuna bakmazdı..
Komşun açken tok yatmak..
Büyük ayıptı..
Biri hasta olsa..
Herkes ziyaret ederdi..
Evde pişen mutlaka..
Komşuya da düşerdi..
Fazla zengin değildik..
Ama güvende..
Mutlu ve huzurluyduk..
Bak şimdi halimize..
Kalplerden vicdanlar..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kim bilir..
Ömrün boyunca..
Nerelere gittin..
Ne yerler gördün..
İnsanlar tanıdın..
Hiç..
Kendine gittin mi..
Kendine doğru..
Kendini tanımaya..
Hiç..
Merak ettin mi..
Kimim ben..
Nasılım..
Nedir..
Eksiklerim..
Artılarım..
İstersen..
Dünyayı dolaş..
Bir sürü..
Yeni yerler keşfet..
Çok ta..
Faydası olmaz..
Kendi özüne gidip..
Kendini..
Keşfetmediysen..
İnsan ancak..
Özü ile kendini..
Ve haddini bilir..
Haydi durma..
Yürü..
Düşündüm de..
Bir ayna olsa..
Bakanın..
Gerçek yüzünü..
Kötü yönlerini..
Eksiklerini..
Gösteren..
Böyle bir aynaya..
Kaç kişi bakar..
Kendini inceler..
Herkes..
İyilerden ya..
Kendi gerçeklerini..
Kaç kişi..
Kabullenir..
İnsan..
Herkes de..
Bir şey bulur..
Ama kendini..
Kusursuz bilir..
Bu aynayı anında..
Kırıp atarlar..
Kendi yalanlarınla..
Yüzleşmek..
Ağır gelir..
Tüm çabalar nafile..
İnsan ancak..
Son nefesini..
Verince..
Gerçek kendini..
İnsan..
İlk olarak..
Annesinin rahmine..
Tutunur..
Orada beslenir..
Korunur..
Sonra dünyaya gelir..
Annesinin..
Göğsüne tutunur..
Kendini..
Güvende hisseder..
Karnını doyurur..
Sonra büyür..
Sevmek..
Sevilmek ister..
Birinin yüreğine..
Ellerine tutunur..
Ama çürük çıkar..
Tutunduğu dal..
Düşer..
İlk yarasını alır..
Tekrar ayağa kalkar..
Tutunacak..
Yeni dallar arar..
Umutlarına..
Heyecanlarına..
Şiirlere şarkılara..
İnançlara tutunur..
Ve sonunda anlar ki..
Tutunduğu hiçbir şey..
Çocukken..
Sahilde yaptığımız..
Kumdan kaleleri..
Dalgalar..
Rüzgarlar yıkıyordu..
Büyüdük..
Şimdi..
Umuttan yaptığımız..
Kaleleri..
Yıkan insanlar..
Her yer..
Yıkan..
Yıkılan dolu..
Enkazlar ortasında..
Garip bir zaman..
Basitliğe teslim olmuş..
Ruhlar..
Sevgisizlikten..
Çırpınıyor..
Ortada çıkar yoksa..
Birbirinden..
Herkes uzaklaşıyor..
Dürüstlüğe..
Müebbet verdiler..
Hücresinde hapis..
Hiç çıkamıyor..
İnsan olmak için..
Sadece beden..
Ne yazık ki..
Yetmiyor..