Recep Tatlı
@Receptatli
Türk Dili ve Edebiyatı
“Bazen kendi kendimin elinden kurtulurdum,
Kalbimi çamurda çırpınırken bulurdum.”
Kölelerden oluşan hiçbir devlet varlığını sürdüremez.
Şimdi suskunum.
Yorgun bir ketekkuşu gibi.
Kalmadı gırtlağımda ezgi;
Şarkı söylemeye doydum,
Bitirdim.
Kopuzu bir kenarı koydum.
Haritası ve dümencisi olmayan, varacağı limanı bilmeyen bir gemi gibiydi ve kendini yaşamın akışına bırakmıştı; zaten acı veren de yaşamaktı.
Aşk, hayatın en yüce, en coşkun ifadesiydi.