Recep Tatlı
@Receptatli
Türk Dili ve Edebiyatı
“Bazen kendi kendimin elinden kurtulurdum,
Kalbimi çamurda çırpınırken bulurdum.”
“O demdeki perdeler kalkar perdeler iner
Azrail’e hoş geldin diyebilmekte hüner”
Kalbini en çok kim güldürüyorsa insanın, gözünden yaşı en çok o döktürüyor.
Ve diyorlar biz büyümüyoruz
Büyüyen yalnızlığımızdır.
Akar saçlarından yalnızlığın ırmağı
Kalbime dökülür.
Baktıkça gözlerine derinden
Üstüme başıma güller dökülür
Ve her şey kopar yerinden