Âlemde meşhut olan bu devran,
Tekamül içindir, kemale doğru.
Her nokta cevval, her zerre raksan,
Uçup giderler visale doğru.
Ekvan, insan koşup giderler,
Tutulmaz, kapılmaz hayale doğru.
İnsan isen gel, matlubu anla.
Yorulma, gitme celale doğru.
Ufk-i ezelde doğan bir güneş,
Gider mi acep zevale doğru?
İfate itme kıymetli vakti,
Çevir yüzünü cemale doğru.
(Bu âlemde gözle görülen bu devran(dönüşüm),
Olgunlaşmak içindir, mükemmelliğe doğru.
Her nokta hareketli, her zerre dans eder gibi,
Uçarak giderler kavuşmaya doğru.
Tüm varlıklar, insanlar koşar giderler,
Tutulmazlar, yakalanmazlar hayale doğru.
İnsansan, gel ve asıl amacı anla,
Yorulma boş yere, öfkeye, cezaya doğru gitme.
Ezeli ufukta doğmuş bir güneş,
Acaba yokluğa gider mi hiç?
Boşa harcama kıymetli vaktini,
Çevir yüzünü (kalbini) güzelliğe, ilahi cemale doğru.)