Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
132 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayvanları Özlüyorum!
Aklıma kitap boyunca Otostopçu’nun Galaksi Rehberi, Evrenin ucundaki restoran bölümünde bonfilesinin, döşünün ne kadar lezzetli olduğundan bahseden sığır bölümü geldi. Kitap o kadar iyi kurgulanmış ki, baştan sona kadar beklediğim çoğu şeyin aksi çıktı ki, tahminlerimle çok övünürüm açıkçası. Son zamanlarda beni en etkileyen kitaplardan biri olduğunu söylemeden geçemem ama ufak bir uyarı yapmak istiyorum. Kitabın sahne betimleri çok iyi ve ne yazık ki kurban etme, yemek sahneleri çok sert ve insanı dağıtabiliyor. Bunu bilerek okumalısınız.
Reklam
TEDİRGİN EDİCİ ÖYKÜLER
Tüm öyküler başarılı bir şekilde kurgulanmış ve modern insan aç gözlülüğü, yalnızlığı, korkusu üzerine çok iyi yorumlamalar yapıyor. Ancak ‘Kafa’ isminde bir öykü var ki, acaba kitapta o kadar öne alınmasa mıydı diye sorguladım istemsizce. Yarım bırakan bir çok kişinin o öyküden sonra devam etmediğine eminim. Öykünün kötü olmasından değil aslında çok acayip bir varoluş öyküsü olmasından sanırım.
Favori öykülerim;
Lanetli tavşan
Bedenleşme
Kapan
‘Yara izleri’ için ise özel bir yer ayırmalıyım. Bu öyküyü okurken gözümde sahneler fazlasıyla mangavari bir şekilde canlandı. Ve sanırım tüm kitap içerisindeki en beğendiğim öykü o oldu.
Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Bu kitap bir roman değil. Bu kitap daha çok bir anlatı, yas anlatımı. Bana yazım tarzı, kısa bölümleri sebebi ile Vigdis Hjorth’un, ‘Annem öldü mü?’ romanını çağrıştırdı tek farkla, o çok iyi bir kurguyken, burada her şey gerçek. Çeviri, bilgi notları, göndermeler, referanslar hepsi çok doyurucu.
Bitirene kadar bırakmadım Bahçıvan ve Ölüm’ü, genelde sonunu bildiğiniz hatta yazarın size en başta söylediği bir final için yapmıyorsunuz bunu, finalde ne olduğunu değil, yazarın bunu nasıl karşıladığını ya merak ediyor ya da kendi kayıplarınızla karşılaştırıyorsunuz istemeden.
Tetikleyici unsurlar olduğu kesin bu arada, özellikle ailenizde kanser hastası varsa ben okumamanızı tavsiye ederim. Ben belki de bu nedenle kitapla çok fazla bağ kurdum, dayımın akciğer kanseri olması, yazar olmaya çalışmam vs.
Yazarın babasının ara sıra tekrar ettiği gibi, gerçekten “Korkacak bir şey yok.” mu?