Yolun yukarısında, barakasında, yaşlı adam yine uyuyordu. Hâlâ yüzüstü uyuyordu ve çocuk yanında oturmuş onu izliyordu.
Yaşlı adam aslanları düşlüyordu...
Balığı yalnız hayatta kalmak ve yiyecek olarak satmak için öldürmedin, diye düşündü. Gururdan ve balıkçı olduğun için öldürdün. Hayattayken onu sevdin, öldükten sonra da. Eğer onu sevdiysen öldürmek günah değildir. Yoksa daha mı fenasıdır?
Yenildiğinde kolay, diye düşündü. Nasıl da kolay olduğunu hiç bilmezdim. Peki ya ne yendi seni, diye düşündü. “Hiçbir şey” dedi yüksek sesle. “Çok açıldım.”