Ezgi
@Renkli94
"Ölülerin yalan söyleme hakkı vardır.", dedi. Düşündüm. Sustuklarım, vazgeçtiklerim, birileri istiyor diye yaptıklarım, peşine düşmekten korktuklarım... Hepsini alt alta yazınca ne kadar da birikmiş.
Reklam
“Sustuk.”
Sustunuz... Uzunca bir süre sustunuz. Niye böylesiniz? Böylesiniz işte. Sevdiğini hiç bağıra çağıra söyleyememişler gibisiniz. Haksızlık görünce dili tutulmuşlar gibi... Suskun. Bedeni huzurda namaza durmuş, kafası başka yerde münafıklar gibisiniz. Verdiğiniz sözleri yutmuş, ettiğiniz yeminleri bozmuşsunuz. Duyulmasından korkmuşsunuz. Olduğunuzdan cesur davranıp zayıflığınızı saklamışsınız. Sesinizin çok çıktığı anlarda boyun eğmişsiniz sanki... Aciz. Keşke söylemeyi değil duymayı öğrenseydiniz. Kelimeyi değil harfi bilseydiniz. Başkasına yeteneydiniz ya en azından kendinize yetseydiniz. Kâfi. Konuşmaktan susmayı unutmuşlar gibi... Sebatsız. İşinizdeydiniz gücünüzdeydiniz. Siz de haklıydınız, atmadığınız her adımda kalabalığın ayakları altında kalırdınız. Yorgun. Ama artık zamanınız dolmuş. Gidici gibisiniz. Bilmem. Öyle gibisiniz işte...
Tanıyalım birbirimizi. Ölmüş yapraklara bastığındaki çıtırtının melodisi zihnime kazınsın. Dokunduğumda titrediğin her yer ezberime... Kızdığında kolunu kaç kez salladığının matematiği yer etsin kafamda. ettiğin küfürlerin lügati yazılı olsun. Define arar gibi kazdığımız bir geçmişimiz oldu ya, bu sefer bir geleceğimiz de olsun.
İnsan ne zaman kaçar? Değiştirme umudunu yitirdiğinde.
Bense oturduğum yerde kalakaldım. Dilim, hatta tüm bedenim tutuldu sandım. Kavgalarda sustuğumu fark ettim.
Reklam