Reşat AY
@ResatAY
28 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Konusu güzel fakat biraz yüzeysel işlendiğini düşünüyorum. Gittiği hayatlarda kendine, sürece yabancı kaldı. Haliyle de her gittiği yere kök hayatındaki benliğiyle baktı ve çıktı. Halbuki süreçleri yaşamış olsa farklı benlikleri olacaktı. Son bölüm güzel bağlanmış, verilmek istenen mesaj verilmiş. Okumaya değer.
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.
''Hayat,'' diye yazmış Sartre bir zamanlar, ''umutsuzluğun öte yanında başlar.''
Gökyüzü kararır
Mavi siyaha döner
Yıldızlar yine de kafa tutar
Parlar senin için