Yollar hiç durmadan uzar gider,
Geçer bulutların eteğinden, yıldızların altından,
Ama dünyayı dolaşmaya çıkmış ayaklar
Aşıp uzak yolları elbet eve döner.
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.