Yollar hiç durmadan uzar gider,
Geçer bulutların eteğinden, yıldızların altından,
Ama dünyayı dolaşmaya çıkmış ayaklar
Aşıp uzak yolları elbet eve döner.
Konusu güzel fakat biraz yüzeysel işlendiğini düşünüyorum. Gittiği hayatlarda kendine, sürece yabancı kaldı. Haliyle de her gittiği yere kök hayatındaki benliğiyle baktı ve çıktı. Halbuki süreçleri yaşamış olsa farklı benlikleri olacaktı. Son bölüm güzel bağlanmış, verilmek istenen mesaj verilmiş. Okumaya değer.