Bir insanı seviyorsan, onu olduğu gibi kabul etmek, yalnızca sevgi değil; varoluşuna duyulan derin bir saygıdır. Çünkü insan, değiştirilmek için değil, anlaşılmak için vardır.
Özlem, zamanın kalpte bıraktığı izdir…
Vefa, o izi silmeden sevmeye devam edebilmektir.
Ve sevgi, geçmişin yükünü geleceğe umutla taşıyabilen
en sessiz, en derin şiirdir.