Merhaba, Ben Elisa, hiçbir şeyden korkmayan Elisa... Korku duygusu dışındaki çoğu duyguyu da hiç tatmadım. Genellikle tempolu hayatımın bana vermiş olduğu bir hediyeyi kullanırım: yorulmamak... Uyandığımda bile enerjik olurum. Ama o sabah farklıydı. Sanki 10000 kilometrelik maratonda dönmüştüm. Lavabonun kapısını açtım, elimi yüzümü yıkadım ve kapıyı kapatmadan çıktım. Sonra giyinme odasının kapısını açtım, giyindim ve kapıyı kapatmadan çıktım. Uçağa yetişmem gerekiyordu o yüzden biraz salata yapmak için mutfağa girdim. Yemeğimi yedim ve mutfaktan da çıktım. Kapıları kapatmaya koyuldum çünkü yola çıkacaktım. Lavabonun kapısını kapattım, giyinme odasının kapısını kapattım ve mutfağınkini kapattım ve lavabonun kapısını ka... Ne!.. Bir dakika, açtığım kapılardan daha fazla kapı kapıyorum... arkamı döndüğümde karşımda ben vardı ama farklı ben: cani olan, lanet okunan ben... sonunda, koruyordum.