Hayatta öyle kimseler var ki
Sabahları gözlerini açınca,
İlk onların tebessümleri aklına gelir
Ve ardı sıra özlersin onları
Bitmeyen bir özlem hasretiyle
Ve bazen de istemeden olsada
Onların kalbine kırıcı bir söz söylersin
Her gözlerini kapattığın da aklına gelir
Bir pişmanlık, bir keşkelere dalarsın her seferinde
Ne fayda ki kendine sorarsın
Ne gerek vardı buna
Belki görsem onu son bir kere daha
Yabancı olsa dahi...